သံသရာဆုံးတိုင် ပါရမီဖြည့်ဖက်
Posted_Date
Image
Body
ကပိလဝတ်ပြည့်ရှင် ဘုရင်သုဒ္ဓေါဓနမင်းကြီးနှင့် မိဖုရားကြီး မာယာဒေဝီတို့မှ တစ်ဦးတည်းသောသားတော် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားအား မဟာသက္ကရာဇ် ၆၈ ခုနှစ် ကဆုန်လပြည့် သောကြာနေ့ ဝိသာခါနက္ခတ်နှင့်ယှဉ်သောအချိန်တွင် လုမ္ဗိနီမည်သော အင်ကြင်းတော၌ မွေးဖွားသန့်စင်သလို ဒေဝဒဟပြည့်ရှင် ဘုရင်သုပ္ပဗုဒ္ဓမင်းကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးအမိတာတို့မှ သမီးတော် ဘဒ္ဒကစ္စနာ(နောင်တွင်) ယသော်ဓရာဒေဝီအား ၎င်းနှစ်၊ ၎င်းနေ့ရက်၌ပင် မွေးဖွားသန့်စင်ခဲ့သည်။
သုဒ္ဓေါဓနမင်းကြီးနှင့်အမိတာမိဖုရားကြီးတို့သည် မောင်နှမအရင်းများဖြစ်ရာ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားနှင့်ယသော်ဓရာဒေဝီတို့သည် မောင်နှမဝမ်းကွဲများဖြစ်သလို ဖွားဖက်တော်များလည်းဖြစ်သည်။ ယသော်ဓရာဒေဝီသည် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသား၏ ဖွားဖက်တော်(၇)ပါးတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဖွားဖက်တော်ဖြစ်သည်။ မိထွေးတော်ဂေါတမီ၏သမီး၊ ညီမဝမ်းကွဲတော်စပ်သူ ရူပနန္ဒာသည် ဇနပဒကလျာဏီ (နိုင်ငံအတွင်းအလှဆုံးဘွဲ့)ရရှိသော်လည်း ယသော်ဓရာကိုမမီကြောင်း နာကြားရသည်။
သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် မဇ္ဈိမဒေသတွင် ကြည်ညိုသပ္ပာယ်ဖွယ် အကောင်းဆုံး မဟာပုရိသဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ ဘဒ္ဒကစ္စနာ(ရွှေအဆင်းကဲ့သို့ ချောမောလှပသော)သည် ငယ်နာမည်ဖြစ်၍ အရွယ်ရောက်ချိန်တွင် ယသော်ဓရာ(အခြွေအရံပေါများသူ)ဟုခေါ်ဝေါ်ပြီး သားတော်ရာဟုလာ၏ မိခင်ဖြစ်၍လည်း ရာဟုလာမာတာဟု ခေါ်ကြသည်။
ပါရမီဖြည့်ကျင့်မှု
ဂေါတမဗုဒ္ဓပွင့်တော်မူရာ ဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ပြန်လည်ရေတွက်လျှင် လေးအသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်းအထက်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အမရဝတီနေပြည်တော်တွင် သုမေဓာသူဌေးသားဖြစ်သည်။ မိဘအမွေဖြစ်သည့် ငွေကြေးဥစ္စာများ စွန့်လှူ၍တောထွက်ကာ ရသေ့ဝတ်ခဲ့သည်။ ရမ္မဝတီမြို့သားများသည် ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကြွလာမည့်လမ်းအား ပြင်ဆင်ရာတွင် ရသေ့လေးမှပါဝင် လုပ်အားပေးသည်။
လမ်းပြင်ဆင်မှုမပြီးမီ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား ကြွချီလာသဖြင့် ရသေ့လေးသည် ပြင်ဆင်ဆဲလမ်းအပိုင်း၏ ရွှံ့ညွန်များပေါ်တွင် ဝမ်းလျားမှောက်ကာ မြတ်စွာဘုရားကြွနိုင်ရန် တံတားသဖွယ်ခင်းပေးခဲ့သည်။ လုပ်အားပေးလူအုပ်အတွင်း သုမိတ္တာအမည်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ပါရှိပြီး ယူဆောင်လာသည့် ကြာပန်း(၈)ပွင့် အနက် (၅)ပွင့်အား ရသေ့လေးမှ ဘုရားရှင်ကိုကပ်လှူစေပြီး သူမကိုယ်တိုင် ကြာ(၃)ပွင့်ကပ်လှူသည်။ နှုတ်မှလည်း ရသေ့လေး၏ပါရမီကို ကူညီဖြည့်ဆည်းရပါလို၏ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။
ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားမှ ဤရသေ့သည် နောင်အခါ ဂေါတမဘုရားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့ပြီး သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားဂေါတမဘုရားအလောင်းဖြစ်ချိန်တွင် သုမိတ္တာသည် ကြင်ယာတော် ယသော်ဓရာဒေဝီဖြစ်လာသည်။
နန်းစည်းစိမ်(၁၃)နှစ်
သုဒ္ဓေါဓနမင်းကြီးသည် သားတော်အား စကြဝတေးမင်းအဖြစ် ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်၍ မွေးဖွားသည်မှ တောထွက်ချိန်ထိ အာရုံငါးပါးကပ်ငြိလွယ်သည့် အရာများနှင့်ပတ်ဝန်းကျင်အား ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ယသော်ဓရာနှင့် လက်ထပ်ပြီး ရာသီအလိုက် စံစားနေထိုင်ရန် ရွှေနန်းပြာသာဒ်(၃)ဆောင် ဆောက်လုပ်ပေးရာတွင် ဘုံ (၉) ဆင့်ရှိ နွေရာသီစံနန်းတော်(ရမ္မနန်းတော်)၊ ဘုံ (၇) ဆင့်ရှိ မိုးရာသီစံနန်းတော်(သုဘနန်းတော်)၊ ဘုံ (၅ )ဆင့်ရှိ ဆောင်းရာသီစံနန်းတော် (သုရမ္မနန်းတော်)တို့ဖြစ်သည်။ သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားနှင့် ယသော်ဓရာတို့သည် ပါရမီဖြည့်ဖက်ဖြစ်ခြင်း၊ မောင်နှမဝမ်းကွဲတော်စပ်ခြင်းတို့ကြောင့် အချင်းများခြင်း၊ စိတ်သဘောထား ကွဲလွဲခြင်းများမရှိဘဲ လောကီစည်းစိမ် (ကာမသုခလ္လိက)အား ၁၃ နှစ်တိုင်ခံစားကြသည်။
တစ်နေ့သောအချိန်တွင် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် ဥယျာဉ်တော်အတွင်းလှည့်လည်စဉ် သူအို၊ သူနာ၊ သူသေ၊ ရဟန်းဟူသည့် နိမိတ်ကြီးလေးပါးကိုမြင်တွေ့ပြီး သဘာဝတရားကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကာ သစ္စာတရားနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကိုရှာဖွေရန် လေးနက်စွာစဉ်းစားမိသည်။
ထိုစဉ် ယသော်ဓရာဒေဝီမှ သားတော်ဖွားမြင်ကြောင်း မင်းချင်းတစ်ဦး လာရောက်လျှောက်ထားရာ (ရာဟုဇာတော - အနှောင်အဖွဲ့တစ်ခု ထပ်ရောက်လာပြီ)ဟု နှလုံးသွင်း၍ တောထွက်ရန် တွန်းအားဖြစ်စေသည်။ သို့နှင့် ခမည်းတော်နှင့် ကြင်ယာတော်အား အသိမပေးတော့ဘဲ ဖွားဖက်တော် ဆန္ဒအမတ်နှင့်ကဏ္ဍကမြင်းကိုစီးလျက် တောထွက်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့ကား မဟာသက္ကရာဇ် ၉၇ ခုနှစ် ဝါဆိုလပြည့်(မိုးကာလ)တနင်္လာနေ့ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားနှင့်ယသော်ဓရာတို့၏ သက်တော်မှာ ၂၉ နှစ်ရှိကြပြီဖြစ်သည်။
ဂေါတမဗုဒ္ဓပွင့်တော်မူခြင်း
သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားသည် ဂေါတမဟုအမည်ရသည့် ဗောဓိသတ္တ(ဘုရားဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်သူ)သည် ကပိလဝတ်နေပြည်တော်မှ ညဉ့်အချိန်ထွက်ခွာ၍ အနော်မာမြစ်အားဖြတ်ကူးပြီး မြစ်ကမ်းပါးတစ်ဖက်တွင် ကိုယ်တိုင်ရဟန်းပြုသည်။ သူ၏သန်လျက်ဖြင့် ဆံတော်နှင့်မုတ်ဆိတ်တို့အားရိတ်ပယ်၍ ရှေးကမိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ဃဋိကာရဗြဟ္မာမင်းမှ သင်္ကန်းနှင့်ပရိက္ခရာ (၈) ပါးဆက်ကပ်သည်။ ထို့နောက်ဘုရားအလောင်းသည် ထင်ရှားသည့် ရသေ့နှစ်ပါးဖြစ်သည့် အာဠာရကာလာမနှင့် ဥဒကရာမပုတ္တတို့ထံ နည်းနာခံယူကျင့်ကြံသော်လည်း ဆန္ဒနှင့်မကိုက်ညီသဖြင့် ဒုက္ကရစရိယာအကျင့် (ခဲယဉ်းစွာပြုရသောအကျင့်)ကို (၆) နှစ်တိုင် ကျင့်ကြံတော်မူသည်။ သို့ရာတွင် ဒုက္ကရစရိယာကျင့်စဉ်သည်လည်း အမှန်မဟုတ်ကြောင်းသိရှိပြီး အစွန်းနှစ်ဖက်ပယ်သည့်အလယ်အလတ်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော မဇ္ဈိမပဋိပဒါလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲကျင့်ကြံရာမှ ပု-ဒိ-အာ ဉာဏ်တော်(၃)ပါးရရှိပြီး ဂေါတမဗုဒ္ဓအဖြစ် ပွင့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုနေ့သည် မဟာသက္ကရာဇ် ၁ဝ၃ ခုနှစ် ကဆုန်လပြည့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ဖြစ်သည်။
ယသော်ဓရာ၏အလွမ်းနှင့်နိဂုံး
သိဒ္ဓတ္ထမင်းသားတောထွက်ပြီးနောက် ဘုရားအဖြစ်ပွင့်တော်မူသည်အထိ ယသော်ဓရာသည် ပူဆွေးသောကကြီးစွာ ပရိဒေဝမီးလောင်မြိုက်သော်လည်း ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သတင်းကိုသာ နေ့စဉ်နားစွင့်၍ ပါရမီဖြည့်ဖက်ပီသစွာ ပါရမီများဖြည့်ကျင့်ခဲ့သည်။ ဓမ္မကထိကများဟောကြားသည့် တရားတော်များမှ ထုတ်နုတ်ဖော်ပြရလျှင်-
၁။ ဘုရားအလောင်းသစ်ခေါက်ဆိုးသင်္ကန်းကိုသာဝတ်ရုံသည်ဟု ကြားသိလျှင် သူမလည်း သစ်ခေါက်ဆိုးရောင်အထည်များကိုသာ ဝတ်ဆင်ခြင်း။
၂။ ဘုရားအလောင်းလက်ဝတ်ရတနာများစွန့်၍ အမွှေးနံ့သာ မလိမ်းကျံဟု ကြားသိလျှင် သူမလည်း ၎င်းအရာများစွန့်လွှတ်ခြင်း။
၃။ ဘုရားအလောင်းတစ်ရက်လျှင် ဆွမ်းတစ်နပ်သာ ဘုဉ်းပေးကြောင်းကြားသိလျှင် သူမလည်း ထမင်းတစ်နပ်သာစားခြင်း။
၄။ ဘုရားအလောင်းသလွန်ညောင်စောင်းနှင့်မအိပ်ဟု ကြားသိလျှင် သူမလည်း ကြမ်းပြင်၌သာအိပ်စက်ခြင်း။
၅။ ဘုရားအလောင်း သစ်သီးကိုသာစားသုံးသည်ဟု ကြားသိလျှင် သူမလည်း ထမင်းအစား သစ်သီးကိုသာစားခြင်း။
၆။ ချောမောလှပပြီး ပစ္စည်းဥစ္စာပြည့်စုံသလို အမျိုးဂုဏ်မြင့်မားသည့် ယသော်ဓရာအား မင်းညီမင်းသား၊ သူဌေးသူကြွယ်များမှ လာရောက်ကမ်းလှမ်းသည်ကို မျက်ကွယ်ပြုခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီး ကပိလဝတ်သို့ ကြွချီရာတွင် ယသော်ဓရာသည် အများနည်းတူ သွားရောက်ဖူးမြော်ခြင်းမပြုဘဲ(မြတ်ဘုရားအပေါ် ငါ၏ကျေးဇူးရှိလျှင် ကိုယ်တိုင်ကြွလိမ့်မည်၊ ထိုအခါမှရှိခိုးမည်)ဆိုခြင်းမှာ ယသော်ဓရာကဲ့သို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက် မိမိပါရမီအပေါ်ယုံကြည်မှုဟုဆိုနိုင်သည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓရောက်ရှိချိန်တွင် ယသော်ဓရာသည် မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ခြေဖဝါးတော်နှစ်ဖက်အား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပွေ့ပြီး ဦးခေါင်းအား မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ခြေဖမိုးပေါ်တင်ကာ ဆန္ဒပြည့်ဝအောင် ကန်တော့သည်။ ယသော်ဓရာနှင့်အခြွေအရံပေါင်း ၄ဝဝဝဝ သည် မြတ်ဗုဒ္ဓကြွလာချိန်၌ သစ်ခေါက်ဆိုးရောင် တူညီဝတ်စုံဖြင့် ကြိုဆိုခဲ့သည်မှာ မြတ်ဗုဒ္ဓသာသနာအပေါ် အလေးထားကြောင်းပေါ်လွင်လျက်ရှိသည်။
မြတ်ဗုဒ္ဓသည် တစ်ချိန်က ကြင်ယာတော်ဖြစ်ခဲ့သည့် ယသော်ဓရာအား စန္ဒကိန္နရီဇာတ်ကိုဟောကြား၍ အပူမီးငြိမ်းစေခဲ့သည်။ ထို့အတူ သားတော်ရာဟုလာအားလည်း လောကီအမွေအစား လောကုတ္တရာအမွေအဖြစ် သင်္ကန်းစီးပေးသည်။ ယသော်ဓရာထေရီသည် သက်တော် ၅ဝ ဝန်းကျင်တွင် မြတ်ဗုဒ္ဓသာသနာသို့ ဘိက္ခုနီအဖြစ်ဝင်ရောက်ပြီး ရက်သတ္တနှစ်ပတ်အတွင်း ရဟန္တာဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သက်တော် ၇၈ နှစ်အရွယ်တွင် ရဟန္တာအဖြစ် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည်။ ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ခါနီး မြတ်ဗုဒ္ဓအား သွားရောက်လျှောက်ထားရာတွင် ပါရမီဖြည့်ကျင့်စဉ်ကာလ အတွင်း ချွတ်ချော်မှားယွင်းမှုများ ရှိခဲ့ပါက ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်သလို မြတ်ဗုဒ္ဓမှလည်း (ပရိနိဗ္ဗာန်စံဝင်ခါနီး သင့်ကို ငါဘုရား ဘာများ
အထူးပြောစရာရှိတော့မှာလဲ ယသော်ဓရာ ငါ့အဆုံးအမကို လိုက်နာကြောင်း အခြားသူတွေ သံသယကင်းအောင် ပရိနိဗ္ဗာန်မပြုမီ တန်ခိုးပြခဲ့ပါဦး)ဟု မိန့်သည်။ ယသော်ဓရာထေရီသည် မြတ်ဗုဒ္ဓအား နောက်ဆုံးပူဇော်ခြင်းအဖြစ် မြတ်ဗုဒ္ဓအား လက်ယာရစ်(၇)ကြိမ်လှည့်ပတ်ကြည်ညိုပြီး တန်ခိုးဖြင့်ကောင်းကင်သို့ကြွကာ ဥဒေါင်းငှက်ကြီးမှ ဇမ္ဗူ့သပြေပန်းကပ်ဟန်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ဆင်၊ မြင်း၊ သိကြား၊ ဗြဟ္မာရုပ်များ ဖန်ဆင်း၍ မြတ်ဗုဒ္ဓအားပူဇော်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်တွင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြု၍ တေဇောဓာတ်လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။
ဧတဒဂ်ဘွဲ့ရ ယသော်ဓရာ
ဧတဒဂ်ဟူသည့် ပါဠိပျက်စကားလုံးသည် ဧတဒဂ္ဂ၊ ၎င်းမှ ဧတအဂ္ဂဖြစ်လာပြီး ဧတ-ဤသူ၊ အဂ္ဂ-မြတ်သည်ဖြစ်သည်။ ဧတဒဂ်ဘွဲ့အား ဆိုင်ရာပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင် အထူးမြတ်ဆုံး/ထိပ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကို ချီးမြှင့်လေ့ရှိသည်။ ယသော်ဓရာထေရီရရှိသည့် ဧတဒဂ်ဘွဲ့မှာ (မဟာအဘိညာဉ် ဧတဒဂ်ဘွဲ့)ဖြစ်သည်။ မဟာအဘိညာဉ်(၆)ပါးရှိရာ (၅)ပါးသည် သမထကျင့်စဉ်ဖြင့်ရရှိနိုင်ပြီး အာသဝက္ခယအဘိညာဉ်တစ်ပါးသာ ဝိပဿနာကျင့်စဉ်မှရရှိသည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓရှိစဉ် မဟာအဘိညာဉ်ရရှိခဲ့သူ (၄)ဦးမှာ ရှင်သာရိပုတ္တရာ၊ ရှင်မဟာမောဂ္ဂလန်၊ ရှင်ဗာကုလနှင့် ယသော်ဓရာ (ဘဒ္ဒကစ္စနထေရီ)တို့ဖြစ်ပြီး ဘိက္ခုနီယသော်ဓရာမှ (မဟာအဘိညာဉ်ဧတဒဂ်ဘွဲ့)ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သံသရာဆုံးတိုင် ပါရမီဖြည့်ခြင်း
ယသော်ဓရာသည် သက်တော်(၇၈)နှစ်တွင် ရဟန္တာအဖြစ် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခဲ့သလို မြတ်ဗုဒ္ဓသည်လည်း သက်တော်(၈၀)နှစ်တွင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြု၍ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဓမ္မကထိက၊ ထေရ်ကြီးဝါကြီးများ၏ ဟောကြားမှုတွင် သံသရာ၏အစအား မည်သူမျှမသိနိုင်သော်လည်း နိဗ္ဗာန်ရောက်ရှိလျှင် သံသရာဆုံးသည်ဟုနာကြားရသည်။ လေးအသင်္ချေနှင့်ကမ္ဘာတစ်သိန်း ပါရမီဖြည့်ခဲ့သည့် မြတ်ဗုဒ္ဓနှင့် ယသော်ဓရာထေရီတို့သည် သံသရာတွင် တစ်ဖန်ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်တော့သည့် အတွက် နိဗ္ဗာန်သို့တိုင် ပါရမီဖြည့်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ရေးသားပူဇော်လိုက်ရပါသည်။ ။
MWD
