ယနေ့လူငယ်နှင့် မြန်မာ့ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု
Posted_Date
Image
Body
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်တံ့ခိုင်မြဲလာခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဟန်၊ကိုယ်ပိုင်ဓလေ့တို့ဖြင့် ယနေ့ထိတိုင် တည်တံ့ခိုင်မြဲလျက်ရှိသည့် အဖိုးတန်အမွေအနှစ်များဖြစ်သည်။ မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ထုထည်ကြီးမားပြီး သမိုင်းနောက်ခံရှည်လျားသည့် ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်
ကို ပိုင်ဆိုင်ထိန်းသိမ်းထားသော လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များနှင့် မြတ်နိုးဖွယ်ရာ ယဉ်ကျေးမှု အစဉ်အလာများသည် ရှေးအစဉ်အဆက်မှ ယနေ့ထိတိုင် ဖြစ်ထွန်းနေသည်မှာ ခေတ်အဆက်ဆက် မြန်မာလူငယ်လူရွယ်တို့၏ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမှု များကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
မည်မျှပင်ကြွယ်ဝချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိတ်သုဉ်းပါက လူမျိုးနှင့်နိုင်ငံ၏ဂုဏ်သိက္ခာ ညှိုးနွမ်းမည်ဖြစ်သည်။ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုဟူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ထူးခြားသည့် ဂုဏ်ဒြပ်လည်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် ဓလေ့စရိုက်များကြောင့် ကမ္ဘာ့အလယ်တွင် တင့်တယ်ထည်ဝါစွာ နေထိုင်နိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ဖက်ရှင်၊ ဂီတ၊ အစားအသောက်၊ နည်းပညာ အစရှိသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုများ စဉ်ဆက်မပြတ်ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ယနေ့ခေတ်တွင် အခြားယဉ်ကျေးမှုနှင့် မိမိတို့၏ယဉ်ကျေးမှုများကို ယှဉ်လာလျှင် အခြားယဉ်ကျေးမှုများအား ရွေးလိုသူ၊ ပိုမိုတန်ဖိုးထားလိုသူများပြားလာကြောင်း တွေ့လာရသည်။ မိမိတို့၏ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဓလေ့စရိုက်အစရှိသည့် အမှတ်လက္ခဏာများ၊ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများပျောက်ကွယ်သွားပါက “မြန်မာ၊ မြန်မာ၊ မြန်မာပော့လို့”ကြွေးကြော်နိုင်မည့် လူမျိုးတစ်စုကို ခွဲခြားသိမြင်စေနိုင်သည့် ဘာသာ၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ အနုပညာ အစရှိသည့်အကျင့်စရိုက်များပါ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မြန်မာနိုင်ငံသားများသည် မိမိတို့၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာသမိုင်းအမွေအနှစ်များ၊ ဓလေ့စရိုက်များမေ့လျော့ ပျောက်ကွယ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ နောင်အနာဂတ်ကာလတွင် မြန်မာလူမျိုးတို့သည် သာမန်လူမျိုးစုတစ်ခုအဖြစ်သာကျန်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း မထင်မရှားကွယ်ပျောက်သွားနိုင်သည်။
“ယနေ့လူငယ်၊ နောင်ဝယ်လူကြီး”ဆိုသည့်စကားအတိုင်း မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ယနေ့ခေတ် လူငယ်များအကြား ဆက်နွှယ်မှုသည် အလွန်အရေးကြီးသည့် အခန်းကဏ္ဍမှပါဝင်နေသည်။ တစ်ဖက်မှ ခေတ်သစ်နည်းပညာများ မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တခြားတစ်ဖက်မှလည်း မြန်မာ့ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များ ထိန်းသိမ်းရန်လိုအပ်သကဲ့သို့ ခေတ်နှင့်လည်း အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ရန်လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့လူငယ်များအနေဖြင့် မိမိနိုင်ငံ၊ မိမိလူမျိုးများ ကမ္ဘာ့အလယ် ဝင့်ထည်စွာရပ်တည်နိုင်ရန် မိမိတို့၏ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၊ ဓလေ့စရိုက်များကို ခေတ်နှင့်အညီ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်လိုသည်။
ထို့ကြောင့် ယနေ့လူငယ်လူရွယ်များအနေဖြင့် မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် ရှင်သန်ထက်မြက်ရန်၊ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တတ်စေရန်နှင့် မြန်မာတို့၏ကိုယ်ပိုင် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များကို တန်ဖိုးထားတတ်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ကျောင်းသင်ခန်းစာများတွင် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ပေါင်းစပ်သင်ကြားပေးလျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရာသီအလိုက် ဘာသာရေးပွဲတော်များ၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အဆို၊ အက၊ အရေး၊ အတီးပြိုင်ပွဲများတွင် မြန်မာ့ရိုးရာဝတ်စုံများအား ဝတ်ဆင်ခြင်းသော်လည်းကောင်း၊ ရိုးရာအကအလှများဖြင့် ဖျော်ဖြေခြင်းသော်လည်းကောင်း ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်များကို လက်ဆင့်ကမ်း ထိန်းသိမ်းလိုစိတ်များအား ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာစေမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် Facebook၊ YouTube၊ TikTok အစရှိသည့် လူမှုကွန်ရက်များတွင် မြန်မာ့ရိုးရာ ဝတ်စားဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့မှုများ၊ ရိုးရာအစားအစာပြုလုပ်နည်းများ၊ ရိုးရာလက်မှုပညာများ၊ ရိုးရာကစားနည်းများ အစရှိသည်တို့ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်အကြောင်းအရာများအဖြစ် ဖန်တီးဖြန့်ဝေခြင်းဖြင့်လည်း လူငယ်များထံသို့
အလွယ်တကူရောက်ရှိစေနိုင်ပြီး မိမိတို့၏ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများကို အလွယ်တကူသိရှိစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများကို မူလပုံစံမပျက် ထိန်းသိမ်းရမည့်အပိုင်းများရှိသကဲ့သို့ ခေတ်နှင့်အညီ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် ဆန်းသစ်ရမည့်အပိုင်းများလည်းရှိသည်။ ဥပမာ- မြန်မာ့ရိုးရာဝတ်စုံများအားခေတ်မီဒီဇိုင်းများဖြင့် ဆန်းသစ်ဖန်တီးခြင်း၊ ရိုးရာတေးသီချင်းများကို (သီချင်းကြီး၊ ခေတ်ဟောင်း)ခေတ်ပေါ်တေးဂီတများနှင့် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ရိုးရာယွန်းထည်၊ ပန်းထိမ်၊ ရက်ကန်းပညာ အစရှိသည်တို့ကို ခေတ်မီနည်းပညာဒီဇိုင်းများ၊ အရည်အသွေးမြင့်မားသည့် ကုန်ပစ္စည်းများအဖြစ်ဖန်တီးကာ ပြည်တွင်းပြည်ပဈေးကွက်များသို့ တင်ပို့ခြင်းဖြင့် ရိုးရာလက်မှုပညာရှင်များ၏ဘဝကို မြှင့်တင်ပေးရာရောက်သလို မြန်မာ့ရိုးရာလက်မှု ပညာရပ်များကိုလည်း ပြည်ပနိုင်ငံများမှသိရှိပြီး စီးပွားရေးအရလည်း တန်ဖိုးရှိစေမည်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ယဉ်ကျေးမှုသည် ထိုနိုင်ငံမှလူမျိုးတို့၏ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် အသုံးပြုခဲ့သည့်ဘာသာစကား၊ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့မှုများ၊ ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံများ၊ အတွေးအခေါ်၊ ဓလေ့စရိုက်၊ လက်မှုအနုပညာဗိသုကာနှင့် အနုသုခုမပညာရပ်တို့ကို ပေါင်းခြုံထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုနယ်ပယ်တွင် ဒြပ်ရှိယဉ်ကျေးမှုနှင့်ဒြပ်မဲ့ယဉ်ကျေးမှုဟူ၍နှစ်မျိုးရှိရာ ထိုယဉ်ကျေးမှုနှစ်မျိုးလုံးတွင်ပါဝင်နေသည့် အဖိုးတန်အမွေအနှစ်များအား ဝိုင်းဝန်းထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ရမည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံသားတိုင်း၏ တာဝန်ပင်ဖြစ်သည်။ ခေတ်ကာလများ မည်သို့ပင်ပြောင်းလဲစေကာမူ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် မြန်မာ့ဓလေ့စရိုက်များ၊ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များ၊ အစဉ်အလာများမှေးမှိန် မသွားစေရန် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ကြရမည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံသားတိုင်း၏ တာဝန်ပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုသည် လူသားတို့အနေဖြင့် လောက၌အမြဲတစေပူဇော်ရမည့် အရာလည်းဖြစ်သည်။ လောက၌ လူသားတို့အနေဖြင့် အမြဲတစေ ပူဇော်နေရမည့်အရာငါးမျိုးရှိသည်။ လောက၌ အမြဲတစေပူဇော်နေရမည့် အရာငါးမျိုးမှာ (၁) ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၊ (၂) ဆရာသခင်ကျေးဇူးရှင်၊ (၃) မိဘ၊ (၄) မိမိမှတစ်ပါး အခြားသောလူသားများ၊ (၅) ကျေးငှက်တိရစ္ဆာန်များအပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရုပ်လောကတို့ဖြစ်သည်။ လူသားတို့သည် မိမိတို့အနေဖြင့် အမြဲတစေပူဇော်ရမည့် အရာငါးမျိုးအား ပူဇော်နေပါက မိမိသည်လည်းကောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်သည်လည်းကောင်း၊ လောကကြီးသည်လည်းကောင်း အမြဲသာယာစည်ပင်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်နေမည်ဖြစ်သည်။
(၁) ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု။ လူသားတို့သည် မိမိတို့၏ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းမရှိပါက မိမိတို့၏မျိုးနွယ်နှင့် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုသည် ဤကမ္ဘာမြေပြင်မှပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုသည် လူသားတိုင်းအတွက် အမြဲတစေပူဇော်ရမည့်အရာဖြစ်သည်။ အမြဲတစေပူဇော်ခြင်းဆိုသည်မှာ အလေးအမြတ်ပြု၍ ထိန်းသိမ်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
(၂) ဆရာသခင်ကျေးဇူးရှင်။ ဒုတိယပူဇော်ရမည့်အရာမှာ ဆရာသခင်ကျေးဇူးရှင်များပင် ဖြစ်သည်။ လောက၌ လူသားတို့သည် အဆင့်အတန်းရှိရှိ၊ လူပီသစွာနေထိုင်နိုင်ရေးအတွက် သွန်သင်ပြသဆို ဆုံးမခြင်းမရှိခဲ့ပါလျှင် လူသားတို့သည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ခြားနားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဆရာသခင် ကျေးဇူးရှင်များသည် လူသားတိုင်းအတွက် အမြဲတစေပူဇော်ရမည့် အရာဖြစ်သည်။
(၃) မိဘ။ တတိယပူဇော်ရမည့်အရာမှာ မိဘများဖြစ်သည်။ မိဘဟူ၍ မရှိပါက ဤကမ္ဘာမြေပေါ်၌ လူသားဟူ၍လည်း ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူသားတိုင်းအတွက် မိဘသည် အမြဲတစေ ပူဇော်ရမည့်အရာဖြစ်သည်။ အမှန်အားဖြင့် မိဘဟူသည် ပဓာနကျေးဇူးရှင်ဖြစ်၍ ကျန်ပူဇော်ရမည့်အရာလေးမျိုးမှာ အပဓာနကျေးဇူးရှင်များဖြစ်ကြသည်။
(၄) မိမိမှတစ်ပါး အခြားလူသားများ။ လူသားတို့သည် မိမိတစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်နေထိုင်နိုင်သည့်သတ္တဝါများ မဟုတ်ပေ။ လူ့သမိုင်းတွင် လူ့ယဉ်ကျေးမှုဟူ၍ မပေါ်ပေါက်မီကာလကတည်းက လူသားတို့သည် အသင်းအဖွဲ့နှင့် နေကြသူများဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိမှတစ်ပါး အခြားလူသားများသည် လူသားတိုင်းအတွက် ပူဇော်ရမည့်အရာများပင်ဖြစ်သည်။ မိမိထက် မြင့်မြတ်သူများအား ပူဇော်ခြင်းကို “ပူဇော်ခြင်း”ဟုဆိုသည်။ မိမိနှင့်အဆင့်တူသူများအား ပူဇော်ခြင်းကို “ကူညီခြင်း”ဟုဆိုသည်။ မိမိအောက်နိမ့်သူများအား ပူဇော်ခြင်းကို “ချီးမြှောက်ခြင်း”ဟု
ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိထက် မြင့်သူဖြစ်စေ၊ မိမိနှင့်အဆင့်တူသူဖြစ်စေ၊ မိမိအောက်နိမ့်သူဖြစ်စေ လူသားမှန်သမျှအားလုံးသည် ပူဇော်ထိုက်သူများဖြစ်သည်။
(၅) ကျေးငှက်တိရစ္ဆာန်များအပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရုပ်လောက။ ပဉ္စမမြောက် ပူဇော်ရမည့်အရာမှာ ကျေးငှက်တိရစ္ဆာန်များအပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရုပ်လောကဖြစ်သည်။ ကျေးငှက်တိရစ္ဆာန်များအပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရုပ်လောကသည် လူသားများအတွက် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ရန် အထောက်အကူပြုနေသည့်ကျေးဇူးရှင်များဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျေးငှက်တိရစ္ဆာန်များ အပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်ရုပ်လောကသည်လည်း အလေးအမြတ်ပြု၍ ပူဇော်ရမည့်အရာများဖြစ်သည်။ ရုပ်လောက
အားအလေးအမြတ်ပြု၍ ပူဇော်ခြင်းဆိုသည်မှာ သစ်ပင်ပန်းမန်များစိုက်ပျိုးခြင်း၊ ရေတွင်းရေကန်များတူးခြင်း၊ လမ်းများဖောက်ခြင်း၊ တည်းခိုဇရပ်များဆောက်လုပ်ခြင်းတို့ဖြစ်ကြသည်။
လူ့အဖွဲ့အစည်းတိုင်းတွင် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုဟူသည် ရှိစမြဲပင်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခုတွင်ရှိသော ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု၊ ဓလေ့စရိုက်များသည် ကွဲပြားခြားနားကြသည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၌ရှိသည့်ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုသည် ၎င်းအဖွဲ့အစည်းမှလက်ခံထားသည့် “ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု၊ ဘာသာစကား၊ ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံများ၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ထုံးဖွဲ့မှု၊ အတွေးအခေါ်၊ ဓလေ့စရိုက်၊ လက်မှုအနုပညာဗိသုကာနှင့် အနုသုခုမပညာရပ်”အစရှိသည့်တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သည့် ရိုးရာအမွေအနှစ်များ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၌ရှိသော ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ ထုံးစံများပျက်စီးသွားပါက ထိုသို့ပျက်စီးခြင်းနှင့်အတူ လူ့အဖွဲ့အစည်းရှိ တန်ဖိုးများသည်လည်း ဆိတ်သုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားမည်သာဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်မြန်မာ့ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများကို ခေတ်နှင့်အညီ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်း၏ တာဝန်မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံသားအားလုံး၊ အစိုးရ၊ ပုဂ္ဂလိက၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများနှင့် မိသားစုတိုင်းမှ သတိတရားဖြင့် လက်တွဲဆောင်ရွက်ရမည့် အမျိုးသားရေး တာဝန်တစ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုများကို တန်ဖိုးထားကာ ခေတ်မီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို လက်ခံကျင့်သုံးနိုင်လျှင် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုသည် ကမ္ဘာ့အလယ်တွင် ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာအဖြစ် ရေရှည်ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့လူငယ်လူရွယ်များအနေဖြင့် မိမိတို့၏ရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှုများကို စောင့်ထိန်းအပ်၊ စောင့်ထိန်းထိုက်၊ စောင့်ထိန်းသင့်သည့် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သောရတနာအဖြစ်မှတ်ယူပြီး သမိုင်းစဉ်ဆက်တည်တံ့စေရန် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက် သင့်ပါကြောင်း ရည်ရွယ် တင်ပြလိုက်ရပါသည်။ ။
MWD
